بسم الله الرحمن الرحيم
|
|
تقبل الله |
|
|
نماز و روزه تون قبول باشه انشاالله دوستان در هر دین و آیینی هستید سعی کنید با احترام با هم برخورد کنید. خدمت آقای ابوالحکم نیز باید عرض کنم که دوست عزیز وقتی شما حق را نمی پذیرید و بدون آگاهی در مورد اسلام نظر میدهید (همانطور که در مباحث قبلی ما روشن شد) انتظار این را نداشته باشید که برای جواب گویی به شما وقت خود را تلف کنیم. |
||
|
|
حرف دل |
|
|
با سلام به خدمت همه دوستان، عزیزانی که عنایت می کنند و نظر میدهند لطف بفرمایند بد و بیراه ننویسند اگه منطقی در کلام و گفتار دارند بیان کنند. افرادی که حتی از نوشتن نام خودشان هم ابا دارند و با اسماء مقدسی چون عبد و احمد خود را معرفی می کنند معلول است که چقدر از واقعیات بدور و بی منطق هستند.
در مورد جواب آقای ابواحکم هم باید عرض کنم که: دوست عزیز مثال در جواب برای تقریب به ذهن است و در مثال مناقشه نمودن صحیح نیست. بنده دارم جوابتون را شفاف عرض میکنم حضرتعالی هستید که مغالطه میفرمایید. آیاتی هم که آورده اید همه به یک سیاق واحدند سوره زمر آیه ۷ و سوره رعد آیه ۲۷ و..... ضلالت صفت نفسانى و عدمى است يعنى گمراهى و نپذيرفتن دعوت رسول گرامى و اضلال نيز صفت فعل پروردگار است و عبارت از امساك از فيض هدايت، اضلال خداوند به معنای منع رحمت است، و این با اختیار انسان منافات ندارد. جناب آقای ابواحکم پیشنهاد میدهم که وب سایت ویا ایمیل خود را عنایت کنید تا به صورت خصوصی به مباحث شما بپردازیم و فرصتی داشته باشیم به سوالات دیگر عزیزان هم برسیم. (به نظرم دارم توضیح واضحات میدهم) |
||
|
|
سوال ديگر آقاي ابواحکم(هدايت و گمراه نمودن خدا) |
|
|
سوال: اینکه خداوند بارها در قرآن فرموده که او هرکسی را که بخواهد هدایت می کند و هرکه را بخواهد گمراه می کند یا تا خدا نخواهد کسی هدایت نمیشه ؟چه معنی میده؟تکلیف این انسان مادر مرده چیه اگه خداجون نخواست؟؟؟!! جواب: اینکه خداوند هدایت و گمراهی انسان را در آیات به خود نسبت می دهد منافات با اختیار انسان ندارد و به این معنا نیست که اگه انسان گمراه شود در اختیار خود انسان نیست با یک مثال ساده عرضم را توضیح میدهم: شخصی به فرزندش ده تومان پول مىدهد و مىگويد: با اين پول كتاب بخر مبادا مشروب بخورى. (هم امر به نیکی کرد وهم نهی از پلیدی) مرد با دادن اين پول در فرزندش دو قدرت ايجاد كرد يكى خريدن كتاب ديگرى خريدن مشروب، پيش از دادن پول، فرزندش نه قدرت كتاب خريدن داشت و نه قدرت مشروب خريدن. اگر فرزندش كتاب خريد اين هم از پدر است كه هم پول داده و هم دستور كتاب خريدن و نيز از پسر است كه طرف خوب را اختيار كرده است و اگر مشروب خريد، بدى فقط به خودش بر مىگردد زيرا گرچه پول را پدر داده ولى بعد از دادن پول از خريد مشروب منع كرده است، اين فرزند است كه طرف بد را اختيار نموده است. در اينجا خير و شر در يك نسبت به پدر بر مىگردد كه پول داده و قدرت ايجاد كرده و در نسبت ديگر شر فقط به فرزند عايد مىشود. بنا بر اين هدایت و كارهاى طبع پسند از قبيل عافيت، نعمت، آزادى، رفاه و غيره كه به انسان روى مىآورند همه از خداست كه وسائل آنها را براى بندگان فراهم آورده ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ(نساء/ 79) و گمراهی ها و حوادث بعد از قبيل ذلت، مسكنت، فتنه و غيره راجع به خود انسان و بازتاب و اشتباهات او است وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ (نساء/ 79) خدا فرمايد: إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ. تنها کاری که خداوند در مورد گمراهی این شخص میکن این خواهد بود که دیگر رحمت خود را منع خواهد کرد و مانع رحمت در این مورد خاص هم خود شخص بوده و الا خداوند راه را به او نشان داده بود قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ(بقره/ 256) تذکر: جواب سوالات را روشن عرض مي کنم لطفا با مسائل مغرضانه برخورد نکنيد، پسنديده است که دشمن دين هم به جواب سوالات دقت کافي را بنمايد و سپس نظر لطف داشته باشد |
||